Jak kontrolować cukrzycę w demencji?

Demencja w różnych postaciach jest uważana za nową powszechną chorobę. Wielkie zapomnienie może dotknąć każdego i ma katastrofalną interakcję z cukrzycą. Opiekunowie muszą być na to przygotowani.

Demencja i cukrzyca to połączenie, które sprawia, że samodzielne leczenie jest prawie niemożliwe, ponieważ cukrzyca, zwłaszcza cukrzyca typu 1, wymaga ciągłego monitorowania i korygowania poziomu glukozy, a zatem ciągłego działania. Osoby z demencją zwykle nie są w stanie sobie z tym poradzić, po prostu zapominają. Ryzyko hipoglikemii i hiperglikemii wzrasta i istnieje ryzyko chorób wtórnych. Według Federalnego Urzędu Zdrowia Publicznego w Szwajcarii żyje około 153 000 osób z demencją. Każdego roku diagnozuje się około 32 900 nowych przypadków, często w zaawansowanym wieku.

Utrzymanie jakości życia

Opieka nad osobami z demencją powinna być powierzona profesjonalistom lub dobrze wyszkolonym członkom rodziny. Celem jest utrzymanie jakości życia i uniknięcie hipoglikemii. Osoby starsze często nie poruszają się już pewnie i dlatego są narażone na zwiększone ryzyko upadku. Jeśli dodamy do tego hipoglikemię, która zwykle również zaburza świadomość, ryzyko wzrasta wielokrotnie.

Nawet bez demencji osoby starsze często uważają leczenie cukrzycy za wyzwanie i pewne obciążenie. Dlatego program leczenia powinien być tak nieskomplikowany, jak to tylko możliwe. Przede wszystkim należy unikać hipoglikemii, a następnie zapobiegać chorobom wtórnym. Zautomatyzowany system podawania insuliny, który jest zaprogramowany tak, aby utrzymywać poziom cukru we krwi w pożądanym zakresie docelowym, może przynieść dużą ulgę.

Im starsza osoba objęta opieką, tym wyższą wartość docelową można ustawić. Jeśli zrezygnuje się z docelowego poziomu HbA1c (glukozy długoterminowej) lub dostosuje się go do oczekiwanej długości życia, przyczynia się to do wyższej jakości życia, ponieważ hipoglikemia (prawie) już nie występuje. Jest to również zgodne z wytycznymi S2k "Diagnoza, leczenie i monitorowanie cukrzycy w starszym wieku" Niemieckiego Towarzystwa Diabetologicznego.

Utrzymanie równowagi między jakością życia a dobrym poziomem cukru we krwi

Pierwszym objawom demencji może towarzyszyć zaniedbanie leczenia cukrzycy. Stawia to lekarzy pierwszego kontaktu, krewnych i opiekunów przed poważnym wyzwaniem, jakim jest zapewnienie, że osoby z cukrzycą i początkiem demencji nie stracą z oczu poziomu glukozy we krwi.

Jednak wraz z postępem demencji może nadejść moment, w którym będą musieli przekazać zarządzanie cukrzycą innym osobom. Aby zapobiec błędom, funkcje operacyjne używanych urządzeń pomocniczych, takich jak pompa insulinowa, powinny być wyłączone dla osób dotkniętych chorobą. Zamiast tego opiekunowie mogą korzystać z funkcji monitorowania, aby mieć oko na wartości glukozy na własnym telefonie komórkowym. Z reguły można tam również ustawić powiadomienia, które uruchamiają alarm po osiągnięciu określonej wartości glukozy. W ten sposób opiekun jest informowany na wczesnym etapie i może podjąć działania w celu skorygowania sytuacji. Zależy to jednak również od indywidualnego przypadku: Jeśli osoby z demencją oderwą swoje urządzenia i dreny, zatrzymają zasilanie lub zgubią czujnik, pompy insulinowe i systemy pętlowe nie będą już opcją.

Wspólne omówienie pożądanej terapii

Niemal niemożliwe jest przewidzenie, jak rozwinie się demencja i jakie zachowania będą jej skutkiem. Dlatego osoby chore na cukrzycę i ich rodziny powinny wcześnie rozmawiać o możliwościach leczenia i podejmować środki ostrożności. Sporządzenie testamentu życia i zapisanie życzeń dotyczących leczenia w czasie, gdy chory jest zdrowy psychicznie, jest bardzo pomocne dla niego samego, ale także dla jego rodziny i opiekunów. Życzenia te są wiążące i muszą być respektowane.